307. Փորձիր բացատրել, թե ինչո՞ւ են նախադասությունների մեջ ընդգծված բառերն անվանում ստորոգյալ (ստորոգել — հայտնել, տրամաբանորեն ինչ–որ բան վերագրել առարկային, առարկայի մասին եղածը հաստատել):
Վաղուց արդեն սարերը կանաչ են:Վերագրում է
Նրա ծիծաղն անգամ սիրելի է:Հաստատում է
Արագիլը ճնճղուկի ձագերին պաշտպանում էր օձից:Հաստատում է
Արագիլը հավատարիմ թռչուն է:Հաստատում է
Այդ թռչունի հայրենիքը մեր բակի ծառն է:Հայտնում է
Հորեղբայրը դժվար ճանապարհով էր եկել:Տրամաբանորեն վերագրում է
Ցերեկները սովորաբար մի քիչ քնում է:Հայտնում է
Ամպերը գունդ-գունդ կուտակվել էին:Հայտնում է
308. Տրված նախադասություններից հերթով բառեր հանի՛ր այնպես, որ ամեն անգամ պահպանվի նախադասությունը:
Օրինակ՝
Տիրակալն իր սիրելի անտառի հարազատ խշշոցը հիշեց:
Տիրակալը սիրելի անտառի հարազատ խշշոցը հիշեց:
Տիրակալը սիրելի անտառի խշշոցը հիշեց:
Տիրակալը անտառի խշշոցը հիշեց:
Տիրակալը խշշոցը հիշեց:
Տիրակալը հիշեց:
Հիշեց:
Ամառային արեգակը շիկացրեց բազմահարկ տների պատերը:
Արեգակը շիկացրեց բազմահարկ տների պատերը:
Արեգակը շիկացրեց տների պատերը:
Արեգակը շիկացրեց պատերը:
Արեգակը շիկացրեց :
Շիկացրեց :
Հետո այդ հսկայական արձանը տեղափոխեցին գետափ:
Հետո հսկայական արձանը տեղափոխեցին գետափ:
Հսկայական արձանը տեղափոխեցին գետափ:
Արձանը տեղափոխեցին գետափ:
Արձանը տեղափոխեցին :
Տեղափոխեցին :
Հռչակավոր ճարտարապետի հանճարը միայն ճարտարապետությամբ չսահմանափակվեց:
Հռչակավոր ճարտարապետի հանճարը ճարտարապետությամբ չսահմանափակվեց:
Ճարտարապետի հանճարը ճարտարապետությամբ չսահմանափակվեց:
Ճարտարապետի հանճարը չսահմանափակվեց։
Հանճարը չսահմանափակվեց։
Չսահմանափակվեց։
Սերունդները երկար հիշեցին նաև այդ մեծ գիտնականին:
Սերունդները երկար հիշեցին այդ մեծ գիտնականին:
Սերունդները երկար հիշեցին մեծ գիտնականին:
Սերունդները երկար հիշեցին գիտնականին:
Սերունդները հիշեցին գիտնականին։
Սերունդները հիշեցին։
Հիշեցին։
Աշխարհը հնազանդորեն փռվեց Ալեքսանդրի ձիու ոտքերի առաջ:
Աշխարհը փռվեց Ալեքսանդրի ձիու ոտքերի առաջ:
Աշխարհը փռվեց ձիու ոտքերի առաջ:
Աշխարհը փռվեց ձիու առաջ:
Փռվեց ձիու առաջ:
Փռվեց առաջ:
Փռվեց ։
309. Յուրաքանչյուր նախադասության մեջ թո՛ղ այնպիսի մի բառ, որ նախադասությունը պահպանվի:
Դու շատ հեռվից եկար: Եկար
Մենք արդեն հուսահատ սպասում էինք:Սպասում էինք
Դուք պայմանը մոռացե՞լ էիք:Մոռացե՞լ էիք
Ի՜նչ լավ ժամանակ հասար:Հասար
Անտա՛ռ, ուրա՛խ խշշա աշնան քամուց:Խշշա
Նա քեզ կանչում է:Կանչում է
Դու ինչո՞ւ չես լսում:Չես լսում
310. Մի բառանի նախադասություններ դարձրո՛ւ:
Այդ օրը մենք բարձրացանք որսասար:Բարձրացանք ։ Հոգնած, ծանր-ծանր հասանք բացատին: Հասանք։ Նստեցինք ստվերում՝ փոքր-ինչ շունչ առնելու:Նստեցինք։Եվ հանկարծ նույն տեղում նորից տեսանք քեռի Թորոսին:Տեսանք։ Մենք չխանգարեցինք մեր բարեկամին՝ Թ֊որոսին:Չխանգարեցինք։ Անխոս սպասեցինք նրա շրջվելուն:Սպասեցինք
311. Ամեն անգամ հանելով տրված նախադասության բառերից մեկը՝ ստացիր նոր նախադասություն: Ո՞ր բառը հանելիս նախադասություն չստացվեց:
Ձիո՛ւկս, դու կռահեցիր իմ թաքուն ցանկությունը:
Դու կռահեցիր իմ թաքուն ցանկությունը:
Կռահեցիր իմ թաքուն ցանկությունը:
Կռահեցիր իմ ցանկությունը:
Կռահեցիր ցանկությունը:
Կռահեցիր ։
312. Ստորոգյալն ինչո՞ւ է նախադասության գլխավոր անդամ:
Որովհետև առանց ստորոգյալի նախադասությունը իմաստ չի ունենա
313. Փակագծում տրված գոյականները եզակի կամ հոգնակի ձևով գրի՛ր (պահանջվող ձևն ինչպե՞ս գտար):
Շները հաչում են:
Մարդ անցավ:
Մեքենան սլանում էր:
Ընկերներդ կանչեցի՞ն:
314. Փակագծում տրված գոյականները եզակի կամ հոգնակի ձևով գրի՛ր (պահանջվող ձևն ինչպե՞ս գտար):
Երբ շոգ է լինում, փիղը կնճիթով վերից վար ջրում է իրեն, հետո էլ ավազ է ցանում վրան, իբրև սրբիչ: Փղերը հոտերով են շրջում: Նրանց առաջնորդում է ծեր ու իմաստուն փիղը: Հոտոտելիս նրանք բարձրացնում են կնճիթները: Իսկ հենց որ կնճիթները թշնամու հոտ են առնում, նրանց տերերն անաղմուկ հեռանում, ասես գետնի տակն են անցնում: Այդ վիթխարի, ուժեղ կենդանին ոչ մի թշնամի չունի, բացի մարդուց:
315. Փակագծում տրված գոյականները եզակի կամ հոգնակի ձևով գրի՛ր (պահանջվող ձևն ինչպե՞ս գտար):
Տղան համարձակ առաջ եկավ: Օրերը ամառանոցում արագ ու հետաքրքիր են անցնում: Ծովափի ժայռերին թառել են սպիտակ թռչունները: Ոստիկանները այդ տանը մի իսկական գազանանոց հայտնաբերեցին: Մարդիկ կարող են հիսուն ձևով «այո» ասել, բայց այդ բառի գրության միայն մեկ ձևը կա: Այդ լճի ջուրը երբեք չի սառչում: Մաքուր, անձրևից դեռ թաց փողոցը դատարկ էր: Հավանաբար մարդիկ քնած էին:
