Եղնիկը լավ ընտանիք ուներ, բայց իմ բարեկամ մի որսորդ եղնիկին անտառից վերցրեց և
բերեց մեր տուն: Եղնիկը շատ տխրեց, որ իրեն վերցրեցին, տարան իր ընտանիքից, բայց
քիչ – քիչ սովորեց:
Մի օր նա ուզում էր փախնել տնից, բայց մենք տեսանք և բաց
Թողեցինք նրան: Եղնիկը գնում էր, գնում, բայց չէր գտնում իր ընտանիքը:
Օրերով գնաց ,գնաց մեկ էլ գտավ իր տունը: Գնաց, ասեց.
– Ես եկա, ես շատ լավ ժամանակ էի անցկացրել, եկեք, տեսեք:
Գնացին , գնացի, մեկ էլ մի տուն տեսան: Եղնիկը ասեց.
– Սա՛ է, սա՛:
Տեսան և հավանեցին: Եղնիկը և իր ընտանիքը ընկերացան և ընդմիշտ ապրեցին այստեղ:
Ռոբերտ Հակոբյան 